Co tu robisz?
My... Przeprowadzamy się.
Nie będę ci przeszkadzać.
Doceniam to, że Jungu ciężko pracuje. Tata też go bardzo lubi.
Jungu i ja pomożemy mu prowadzić interes.
Kochasz go?
Pewnie. Bardzo go lubię. Od 4 lat jest dla mnie dobry.
I tylko dlatego odmieniłaś uczucia?
Czemu nie? Mam dosyć tej głupiej, nieodwzajemnionej miłości!
Zależy mu na mnie. A ja lubię Jungu!
Ale kochasz mnie!
Nikogo innego, tylko mnie!
Skąd ta pewność?
A nie?
Masz rację! Tylko ciebie mogę pokochać!
Ale dla ciebie jestem niczym! Co mam robić?
Nie waż się więcej mówić, że lubisz innego!
To drugi raz.
- Co? - Pocałowałeś mnie.
Trzeci.
Nieważne.
Nie musisz liczyć.
Nie będę.
To za wcześnie. Są jeszcze dziećmi. Nie martw się.
Właśnie, a nawet jeśli do tego dojdzie, to nie prędko.
Będziecie się krępować. Sam się krępuję.
Gidong...
Jestem wam bardzo dużo winny. Zapłacę wam!
Bracie!
Co wam się przydarzyło? Idźcie na górę, zanim się przeziębicie!
Seungjo, głupia Hani się wyprowadza!
Chcę panu coś powiedzieć.
Mnie? Najpierw się przebierzcie.
Chcę się ożenić z Hani Oh!
Seungjo!
Nie od razu. Po studiach, kiedy firma stanie na nogi.
Wtedy się z nią ożenię, jeśli pan Oh się zgodzi.
Mówisz poważnie?
Tak.
Jak wiesz, moja mała Hani w niczym nie jest dobra.
Wiem.
I nie jest za mądra.
Wiem.
- Fatalnie gotuje. - Wiem.
Jest słodka, ale nieporadna.
I to jak.
Ale jest bystra, prawa i uparta.
Jak sobie coś upatrzy, to nie odpuści.
Córka idealna.
Tak, o tym też wiem.
Cóż...
moja Hani bardzo cię lubi.
Hani! Tak się cieszę. Jestem taka szczęśliwa!
Synu! Porządny z ciebie chłop.
Przeczuwałem to.
Moja Hani, tak się cieszę!
Nie jesteś śpiąca?
Nie.
- Przestało padać. - Tak.
Przejaśniło się po deszczu.
To prawda. Nie jest ci zimno?
Kładę się.
O co chodzi?
No?
Po prostu...
Pójdziesz teraz do pokoju, a jeśli...
Zastanawiałam się, czy rano znów będziesz wredny.
Chcesz spać ze mną?
Nie o to mi chodziło...
Racja, jeszcze na to za wcześnie.
Nie wiedziałam, czy mnie polubisz.
Ja też nie.
Ja cię lubię! I to bardzo! Naprawdę.
Mamo, przestań.
Przestań!
Nie. Proszę, Jungu!
Cholerka!
Tym razem przesadziłem.
Znienawidzi mnie!
Po co to zrobiłem?
Nie śpisz?
Moja Hani! Żałuję tego, co się stało wczoraj.
Proszę, przyjmij to i wybacz mi.
Kto tu jest tak wcześnie?
Jungu!
- Co tak wcześnie? - Był pan na targu?
Tak. A co ty robisz? Obiad na wynos?
No, proszę! Nawet skrzydełka kurczaka!
Robię to dla Hani.
Hani?
Tak. Bo zrobiłem coś...
Po prostu robię to dla Hani.
- Sporo tego. - Nadałem mu nazwę.
Ma miód, słodki jak Hani, więc nazywa się „Oh Hani”.
A danie ze skrzydełkami nazwałem „Bo-wing Jungu”.
Oh Hani i Bo-wing Jungu. Całkiem zmyślnie.
Szefie! Zajmijmy się robieniem dań na wynos.
Obiady na wynos Sopalbok?
Dobrze! Pomyślimy.
Dobrze.
Oh Hani...
Bo-wing Jungu...
Gotowe!
Co? W końcu ci odbiło?
To prawda! Poprosił nawet tatę o zgodę.
Na pewno Seungjo, a nie Jungu?
Tak.
Czemu tak nagle się oświadczył?
Stara śpiewka. „Byłem głupi, odrzucając twoją miłość.
A przecież przez cały ten czas cię kochałem”.
Pobieracie się?
Dopiero po studiach.
Hani! Niezła jesteś! Kazałaś mu się prowadzić przez życie!
Przestań!
Gratulacje! Cztery lata czekania się opłaciły.
Hani wreszcie dopięła swego!
Winszuję!
Jesteś aż taka szczęśliwa? Tryskasz radością!
A co w takim razie będzie z Jungu?
Właśnie... I co z Herą?
Seungjo powie jej wszystko, a ja wyjaśnię to z Jungu.
HANI OH I SEUNGJO BAEK ZARĘCZYLI SIĘ PO PIĘCIU LATACH!
Wcześniej, niż myślałam.
Wiedziałam, że w końcu zrozumiesz, co czujesz.
Ale nie sądziłam, że tak prędko.
Ja nie dopuszczałem takiej myśli, a ty wiedziałaś?
Twoja mama też, od początku.
Hani dała mi popalić.
Była jak problem bez rozwiązania. Nie dawało mi to spokoju.
Nie przyznawałeś się sam przed sobą,
że nie jesteś w stanie rozwiązać tej sytuacji.
Skąd tak dobrze mnie znasz?
Znasz już rozwiązanie?
Nie będę go szukał. To mnie wykończało.
Ale kiedy przestałem się głowić i się poddałem,
odnalazłem radość.
Nie powinieneś mnie teraz przepraszać?
Powinienem?
Dobrze.
Przepraszam.
Ale nie bawiłem się tobą. Naprawdę myślałem, że jesteś mi pisana.
Bo przy tobie dobrze się czuję.
Byłam twoją kryjówką, kiedy uciekałeś przed Hani Oh.
Wybacz mi.
Nie zaprzeczasz.
Ale co ja mam teraz powiedzieć? Nie powiem, że nic się nie stało.
Nie bądź taki ponury. Rozumiem cię.
I winszuję ślubu.
Jeszcze nie pora.
To wczesne gratulacje.
Dzięki.
Teraz muszę o tobie zapomnieć.
Masz ciepłą dłoń.
Wiesz, jesteś idealna.
Wiem.
Bong, zjedzmy coś!
Zjedzcie sami.
Nie masz ochoty, ale to pora posiłku.
Potem nie będzie czasu.
A to co?
Jego obiad.
Dlatego nie chce jeść z nami?
Mogłam mu to powiedzieć.
A uciekłam.
Czy Seungjo powiedziałby Herze?
Wydaje się, że ona bardzo go lubi.
Dlatego jest dla mnie niemiła.
Dlaczego miłość jest taka trudna?
Hani Oh i Seungjo Baek zaręczyli się po pięciu latach?
Jak ta Hani wygląda? Chciałabym ją zobaczyć.
Ale ma dużą głowę!
- I jaka brzydka! - Racja!
Bardzo cię lubię.
Chcę tylko wykorzystać swoją szansę. Naszą szansę.
Żeby poznać się wzajemnie.
Wiesz, jesteś idealna.
Napoje... Gdzie są napoje?
Dzięki!
Musi być spragniona, ale nie wiem, co lubi.
Wodę? Nie, ta nie jest zimna.
Ta jest schłodzona. Ale sama woda to nic takiego.
Napoje dla sportowców?
Ale tylko dlatego, że ćwiczy? Nie, coś innego. Cola!
Nie! Cola dietetyczna!
Pomyśli, że jest gruba, a jest chuda jak szczapa!
Zwariować można!
Przepraszam. Co pijecie, kiedy jesteście spragnieni?
Co z tobą, Hera?
W porządku?
Piwo?
Cóż, było zimne, ale...
Daj. Pić mi się chce.
Nie mogę otworzyć.
- Mogę? - Poradzę sobie.
To takie wkurzające.
Możesz płakać. Nie przeszkadza mi to.
Wypłacz się.
Hani, wiesz...
bardzo chcę to robić z tobą.
Jesteś moim punktem orientacyjnym
Wskazujesz mi
dokąd w życiu mam iść
Szefie!
Wyszedłem się przewietrzyć. Dobrze, już wracam.
Cześć.
Dobrze, że jesteś. Szef zostawił portfel.
Gdzie on jest?
Portfel?
Piękny kolor. Co to takiego?
To? Chlorella.
Wiesz, Jungu, muszę z tobą porozmawiać.
Przepraszam, możesz już wracać. Jestem bardzo zajęty.
Jungu, możemy porozmawiać?
A jak myślisz? Nie mam ci nic do powiedzenia. Spadaj!
A więc ja to powiem. Bardzo lubię Hani Oh.
Nie potrzebuję twojego pozwolenia, ale...
Ona przejmuje się tobą, więc pozwól jej odejść.
Twój ruch.
Co z ciebie za debil! Pozwolić?
Posłuchaj! Byłeś dla niej wredny aż do dziś!
Nagle się zmieniłeś? Gdybyś nie wiedział, to ja przez cztery lata...
Jungu!
Przykro mi.
Z jakiego powodu?
Po prostu...
I dziękuję, ale...
Jestem...
Nieważne!
Nic już nie mów.
Wiem, co się stało.
Zupełnie nie znasz się na facetach!
Pożałujesz tego, ale ja nie będę czekał.
Zgadzasz się na to?
Widzisz? Nie może odpowiedzieć od razu.
Seungjo, co zrobisz, jeśli Hani pożałuje decyzji?
Jasne. Ale się boję.
Posłuchaj.
Lepiej, żebyś pamiętał, że mam na ciebie oko.
Jeśli sprawisz Hani przykrość, pożałujesz tego do końca życia.
Zapamiętam.
Tutaj go zostawiłem?
Zdrowie.
Jedz.
Szefie!
Wiem...
Wie pan...
Bardzo chciałem nazywać pana ojcem.
Tato!
Tak chciałem mówić.
Tato...
Bardzo mi przykro z powodu syna i pańskiej wnuczki.
To moja wina, mogłem bardziej o siebie dbać.
Seungjo wydaje się mądry i dojrzały, ale to jeszcze dzieciak.
Myślę...
Dosyć już o tym.
Warunki porozumienia zostały zerwane.
Nie mogę inwestować, nie czerpiąc korzyści!
Proszę pana. Nowa gra jest na ukończeniu.
Podobała się panu.
Ja tak nie postępuję.
Nie oddzielam pracy od prywatności.
Podobała mi się gra, bo lubiłem twórcę.
Rozumiem...
Seungjo!
Co? Przyszedłeś przepraszać?
Nie.
W tamtej sprawie rozmawiałem z Herą. Z panem chcę mówić o interesach.
Seungjo!
Co?
Herze nie spodobałoby się, gdybym przepraszał pana.
Bez względu na wszystko, nie chce być ofiarą
i nie chce przeprosin.
Wiem, bo jestem taki sam.
A więc...
nie chcesz przeprosić, ale mam być waszym sponsorem?
Właśnie.
Seungjo!
Proszę w nas zainwestować.
Ale nie proszę o sponsoring.
Może pan sprzedać grę innej firmie
albo zostać dostarczycielem serwera.
Proszę jednak, żeby nasza gra się ukazała.
Deweloperzy ciężko nad nią pracowali, a nie płacimy im od dwóch miesięcy.
Włożyliśmy w nią dużo pracy i stworzyliśmy świetną grę.
Może pan pogrążyć firmę, jeżeli pan chce.
Ale proszę ocalić grę i pracę jej twórców.
Proszę nie zatapiać statku z niechęci do kapitana.
To niemądre?
Chcesz mnie pouczać?
Skądże.
Seungjo Baeku! Nie podobasz mi się!
Przepraszam.
Powinieneś mnie błagać o pomoc, z płaczem!
Prosić o wybaczenie za to, co zrobiłeś Herze. O litość!
Na kogo teraz wyjdę, podpisując kontrakt!
Niezłe ziółko.
- Tak, panie Yoon. - Pieczątkę!
Dziękuję!
Zrewanżujesz mi się całym zyskiem.
Obiecuję.
Bardzo dziękuję!
Gra wyjdzie za tydzień?
Chyba że nastąpi kataklizm.
Spisałeś się, Seungjo!
Tak, byłeś świetny. Dużo się od ciebie nauczyłem.
Zdziwiła mnie twoja postawa. Byłem dumny.
Ale nie ucz ptaka fruwać!
Bywałem już w takich opałach, wiesz?
Z pewnością.
I to na razie ci wystarczy.
Zrobiłeś już swoje.
Musisz kontynuować studia.
Medyczne.
Nie dam ci gwarancji, że gra odniesie sukces.
Możemy się zadłużyć, a ty trafisz do szpitala.
Co ci właśnie powiedziałem? Jestem twórcą gier sezonowych!
A ty przypisujesz sobie mój wynalazek?
Chciałbyś! Nie przekażę ci stanowiska jeszcze przez 20 lat.
Dwadzieścia lat? A co będzie potem?
Przyjdzie kolej na mnie!
Gram na komputerze lepiej niż Seungjo.
On nie gra w gry, nawet tego nie lubi.
Jeżeli będę bystry, zostanę świetnym spadkobiercą!
A ty, Seungjo, zostań lekarzem. I wylecz Lee Noh.
Podobno ma się gorzej.
Po tym, jak uratowałem firmę, tak łatwo się mnie pozbywacie?
Właśnie! Kiedy gra już się ukaże, niech on idzie na medycynę.
Gra, którą tu przedstawię, zdefiniuje na nowo segment MORPG
spektakularną akcją i grafiką.
Łączy ona realizm innych gier na rynku
z kreskówkową animacją, której nie ma żadna inna gra.
Pora na prezentację.
Choć gry PC stanowią znaczną część naszego eksportu,
wielu wini je za problemy społeczne.
Jednak nowa gra przynosi rozwiązanie.
Niektórym grom trzeba poświęcać dużo czasu,
a inne mają tylko rewelacyjną grafikę.
Nasza wciąga gracza animacją.
Jest łatwa, a zarazem przyjemna.
Brawo.
Jest świetny, prawda?
Tak, chcę go mieć!
No jasne! Dlatego się w nim bujałam.
Użyłaś czasu przeszłego.
A więc? Już ci przeszło? Otrząsnęłaś się?
Tak myślałam, ale teraz znowu go zobaczyłam.
Umieram!
- Jungu! Proszę, jeszcze to! - Dobrze!
Jungu! Jak już pozmywasz, pokrój szczypiorek i ugotuj bulion.
Jasne!
No, dobra, Seungjo Baeku. Ty rób swoje, a ja swoje!
Wiesz co? Stanowisz dla mnie inspirację.
Będę taki sławny, jak ty! Zobaczysz!
Gra stała się przebojem Internetu!
To mój syn, wiem, ale jest niesamowity.
Hani, widziałam w sieci komiks Miny. Zabawny!
Tak pani myśli? Robi się słynna.
Będzie jedną z najlepszych!
I bardzo dobrze.
Też się cieszę.
Talent zapewni jej uznanie.
Wielu studentów nie podejmuje teraz pracy.
Nie wiedzą, jak trudne może być życie. Są beztroscy.
Ale ona ciężko pracowała.
Bardzo.
U nas w domu jest jedna beztroska studentka!
Ty mały...
Właśnie, Hani, dostałaś list z uczelni. Eunjo, podasz mi go?
Co to?
Karta ocen...
Nawet nie zapytam.
Co ja teraz zrobię?
Wydawało mi się, że wystarczy mi punktów do zdania.
Podliczyłam je.
A nie zdałam.
Musiałaś źle policzyć.
Zapewne tak. I co teraz pocznę?
Możesz powtórzyć kurs i zdać.
W tym ci nie pomogę.
Sama jesteś sobie winna, więc sobie radź.
Wiem, ale...
A więc uzgodnione.
Wiesz...
Chyba nie nadaję się na studentkę.
Może rzucę naukę?
Starałam się, ale...
Nie idzie mi.
Jeśli wylecisz ze studiów, będziesz mnie mogła częściej śledzić.
Nie o to mi chodzi.
Każdemu zależy na ocenach, żeby mieć dobrą pracę.
To jak wojna, a ty co?
Myślałaś o przyszłości?
Żyjesz w wyobraźni. Nic dziwnego, że źle obliczyłaś punkty i nie zdałaś.
Seungjo...
Źle mówię?
Nie wiesz, co czuję.
Wszystko samo ci wychodzi, a dziewczyny cię lubią.
Seungjo, nie wiesz, jak inni cierpią.
Nie zrozumiesz mnie!
Bo nie jesteś uparta.
Nie chcę cię bez twojego uporu.
Jak możesz być wobec mnie taki zimny, Seungjo?
- A ty dokąd? - Dokądkolwiek!
Masz gdzie się podziać?
Tak! Może ucieknę do innego!
Nie odważyłabyś się. Myślisz o Jungu czy o Kyungsu?
Pożałujesz! Przekonasz się.
Jak chcesz.
Seungjo Baek jest zbyt niemiły.
Wyniki tak mnie zasmuciły. A on musiał mnie jeszcze dobić.
I to mnie. Ja też cierpię.
Chciałam tylko, żeby mnie pocieszył.
Oschły palant!
Co jej powiedziałeś, że wyszła?
Znasz Hani, nigdy się nie załamuje,
a tym razem wybiegła z domu. Co jej powiedziałeś?
No, mów!
Pewnie poszła do koleżanek. A ja nic jej nie mówiłem.
Myślałem, że ją zawieszą, więc przemówiłem jej do rozumu.
Twoja uprzejmość była podejrzana. Czemu znowu jesteś zły?
To dla niej szansa. Potrzebuje przerwy.
I zastanowienia się w samotności.
Dużo dzisiaj włosów.
Pozamiatajmy je.
Juri...
Hani!
O tej porze?
Ja... uciekłam z domu.
Co?
Wywalą cię?
Pokłóciłaś się z Seungjo? Pierwszy raz?
Nie mam ochoty na żarty.
Mimo to, nie powinnaś uciekać z domu z walizką.
On po nią przyjdzie.
Tak?
No, nie wiem. Pijmy. Dawno się nie widziałyśmy!
Racja! Przyjaciółki do śmierci!
Nie martw się. Pijmy, zanocujesz u mnie.
Dzięki!
Seungjo zapewne już śpi.
Nie, raczej nie.
Pewnie zamartwia się na śmierć.
Mam nadzieję, że mnie nie szuka.
Wysłać mu SMS, gdzie dziś nocuję?
Cóż, chyba przesadziłam.
Mówiąc, że pójdę do innego.
Jutro po mnie przyjdzie
i przeprosi.
Seungjo Baek.
Czuję się samotna.
To niesprawiedliwe, ale już za tobą tęsknię, Seungjo.
Hani Oh, wyglądasz, jakbyś nie spała.
Skoro za nim tęsknisz, wróć do domu.
Najpierw musi mnie przeprosić.
To dobra okazja, żeby się przekonał,
jaka jestem dla niego ważna.
Nie mogę mu się narzucać.
Hani Oh! Dopiero teraz zmądrzałaś!
Muszę iść, spóźnię się do pracy.
- Do zobaczenia! - Zadzwoń!
Pa!
Słusznie, Hani.
Pokaż mu, na co się stać.
Ciekawe, co teraz robi?
Mogę go zobaczyć z daleka, co nie?
Hani Oh...
Będzie zabawnie.
Na pewno beze mnie umiera z samotności.
Chodź!
Jest.
Nie wygląda, jakby umierał z samotności i żalu.
Nie wrócę zatem do niego. Nigdy w życiu!
Znowu wzdychasz?
Hani się nie odzywa, od kiedy wyszła wczoraj.
- Wróciłem. - Wcześnie.
Szukałeś Hani?
Nie.
Może byś tak sprowadził ją już do domu?
Ona jest tak samo uparta.
Chce wrócić, ale brakuje jej pretekstu.
Nie rozumiesz?
Jak on może być taki zimny?
Moja biedna mała Hani.
Niech będzie sam.
To ich sprawa.
A Hani dobrze zrobi krótka samotność.
Nie mów tak.
Hani...
Tak mi jej brak, a minął tylko dzień.
Daruj, rodzina mnie nie uprzedziła. Wracasz do domu?
Skończ z tym.
Był oschły, ale powiedział to, bo mu zależy.
Wracaj do domu.
Dobrze. Idź do środka.
Przykro mi i powodzenia.
Pospiesz się. Rodzina czeka.
Cześć, i wracaj do domu!
I dokąd mam iść?
Seungjo, ty dupku!
Nie martwisz się? Nawet nie zadzwonił.
Zapraszam do klubu!
Mamy specjalną ofertę.
Proszę iść ze mną, to dobry klub.
Dokąd idziesz?
Skoro ty jej nie szukasz, ja to zrobię.
Też się martwię.
Ale skoro sama się tak wpakowała, niech sama sobie radzi.
To wyjdzie jej na dobre.
Zapewne.
Ale wiesz co?
Ludzki umysł to nie równanie.
Miewa kilka rozwiązań.
A tym razem nie znam odpowiedzi.
Może ma rację. Polegam na innych.
Nigdy nie myślałam o sobie ani o swojej przyszłości.
Ale nie mogę ot tak wrócić.
Jestem tą samą dawną Hani.
Zaczekaj.
Zanim się pobierzemy, okażę się ciebie warta.
Dziękuję i zapraszam ponownie.
ZATRUDNIMY KELNERA
- Skończyłaś? - Tak.
Nie jesteś za młoda?
To ciężka praca.
Lubię takie.
Będziesz też pomagać w kuchni.
Bez obaw. Tata jest kucharzem we własnej restauracji.
Powstała 60 lat temu!
Naprawdę?
Możesz zacząć już dziś?
Potrzebuję pomocy, pracownik odszedł.
Oczywiście. Będę się starać.
- Dobrze. - Chwileczkę, posprzątam.
Zgoda.
Pozmywam też sama!
Pracuje w restauracji?
Myślałam, że wraca, a znalazła pracę.
Znowu kłopoty.
Zakazała mówić o tym Seungjo.
Nie zobaczy się z nim, dopóki czegoś nie osiągnie?
Nie wiem, to podrzędna knajpa.
Ma brudny i nieelegancki fartuch.
A co z nauką?
Mówiła, że wylatuje. Chce tylko pracować w barze?
Rety!
Seungjo Baek...
Wychodzę!
- Co zamówić? - Polecam Doenjangjjigae .
Też ją wezmę. Dwie Doenjangjjigae .
- Już jestem. - Brawo!
- Podaj Doenjangjjigae na stolik 9. - Dobrze.
Smacznego.
Okropna.
Naprawdę? Przygotuję nową.
Będzie smakować tak samo.
Seungjo...
Twoje koleżanki zachwalały to miejsce. Niesłusznie.
Co teraz zrobisz?
Wiesz, kiedy nie mieszkałam z tobą,
zrozumiałam, jaka byłam dziecinna i kłopotliwa.
Żyłam w świecie wyobraźni.
No więc, pomyślałaś, co będziesz teraz robić?
Myślałam o tym, czego naprawdę chcę.
Mianowicie?
Uznasz to za marzenie i znowu będziesz się nabijał.
Ale tego właśnie chcę.
Pomagać Seungjo Baekowi.
Zostanę pielęgniarką.
To kwestia życia i śmierci, więc może mnie to przerośnie.
Ale bardzo tego chcę, oraz być twoją żoną.
Okażę się ciebie warta.
Dużo o tym myślałaś.
Tylko tak dalej, siostro Hani!
Seungjo.
Wróć ze mną do domu.
Mogę?
Wiesz co?
Tęskniłam na śmierć.
Wiem. Wiem...
Seungjo, będziesz bardzo zajęty nauką.
Nie będziemy cię widywać.
Tak myślę. Będę zajęty do końca studiów.
A ja...
A grę Seungjo pokażą za rok w USA.
Naprawdę?
Świetnie!
Ja też chcę coś ogłosić!
Nie planujcie nic na środę.
W środę gram w golfa z Yoonem.
Ja zabieram pracowników na piknik.
Ja mam zaproszenie na urodziny.
- Ja też coś mam. - Odwołajcie wszystko!
A co jest wtedy?
Twój ślub!
- Co? - Ślub?
Zapomnę o tobie i...
Nigdy ci na mnie nie zależało!